Memleket yolculuklarını severim ben…
20 saatlik uzun bir yolculuk ve 3 ayrı şehirler arası dinlenme tesislerinden sonra memleketime ulaşabiliyorum.Uzun yollar hikayelerle doludur genelde.Her gidişimde mutlaka bana ilginç gelen bir dizi olaylarla karşılaşıyorum.Bunları yeri geldiğince kaleme alıyorum,bundan sonrada burada yazmaya çalışacağım.
Gitmeyi bir yıldan fazla oluyordu,otobüs perona yanaştı,çantalarımı teslim ettikten sonra 35 nolu koltuğuma geçtim.Koridor kenarıymış,bunu 36 numarada oturan bir amcanın uyarısıyla öğrenmiş bulundum.Adının Mustafa olduğunu öğrendim.Babası 1927′de Kiğı’dan İstanbul’a yerleşmiş.Fındıklı’da ve Kasımpaşa’da çocukluğu geçmiş.Araba motor tamirciliği yapmış yıllarca,sonrasında taksicilik yapmış ve maddi durumu iyi olduğu halde bir Almanya sevdası tutmuş Mustafa amcayı.Ve 1941 doğumlu olan Mustafa amca Almanya’ya yerleşmiş.3 çocuğu olmuş,büyütmüş,evlendirmiş.90′lı yıllardan beri geri dönüş planları yapmış ama bir türlü dönememiş,hayat arkadaşını da kaybedince dönmekten vazgeçmiş.
Tabi bu kısa hayat hikayesinin en ilginç gelen yanı ise 33 yıl sonra memleketi olan yedisu ilçesini ( daha önceden Kiğı’ya bağlıydı) ziyaret etmesiydi.Çocukça bir heyecan seziyordum.Aslında 36 nolu koltuğun cam kenarı olması bir tesadüf değildi,bilinçli alınmıştı..
Avrupa görmüş,yaşamış ve geçirmiş biri olarak sürekli karşılaştırmalar yapmasını bir ilericilik olarak görüyordum.Bu açıdan yolculuk süresince bir çok karşılaştırmalarına tanık oldum,öğrendim.İyi bir yol arkadaşım olmuştu ve Bingöl merkeze gelmeden Elazığ-Karakoçan’da inip Yedisu istikametine doğru yol alacaktı.Otobüsümüz Karakoçan’a gelince bir sonra ki görüşme ihtimalimize kadar vedalaştık…
33 yıl sonra bu topraklara gelen,çocukça heyecanlı genç delikanlı Mustafa amcaya sevgilerimle…
Bugün 0 kez,bugünle beraber 1096 kez ve en son 02/06/2012 tarihinde okundu.
Siteniz çok kaliteli admin siteyi satmak istersen benle görüş
Teşekkürler -film izle- ama kişisel bir blog bu satmayı düşünmüyorum